A jednak się kręci

Znów się przekonaliśmy, że potrafi zwrócić na siebie uwagę także wtedy, gdy akurat nie wbije gola. W ubiegłotygodniowym meczu Ligi Mistrzów z Olympiakosem Pireus Robert Lewandowski przez pełne 90 minut odwalał morderczą fizyczną robotę, chętnie wchodząc w zwarcia z rywalami, prześladując ich, gdy usiłowali wyprowadzać piłkę, prowokując do fauli, przez które aż trzej zobaczyli żółtą kartkę.

To był rasowy, nowoczesny napastnik, jakiego dotkliwie brakowało nam na Euro 2008. Niekoniecznie rozstrzeliwujący rywali hat-trickiem, lecz zdolny osłonić kopniętą doń piłkę i nie stracić jej, zanim partnerzy nie dobiegną i nie pomogą rozwinąć natarcia. Rywale muszą złamać przepisy, inaczej go nie powstrzymają. Kiedy wyczytałem we wtorek, że piłkarz Borussii Dortmund stoczył aż 28 indywidualnych pojedynków - najwięcej w bieżącej edycji LM - tylko utwierdziłem w przeświadczeniu, że tamtego wieczoru jego klasa była nawet wyraźniej dostrzegalna niż w meczach ozdabianych bramkami. Lewandowski stale się rozwija i nabiera pewności siebie, wszechstronnieje, prze do uczestniczenia w grze na sporej powierzchni. Nawet jak nie widać go w podstawowych pomeczowych statystykach, to robi wrażenie manewrami boiskowymi.

W sobotę znów zajął się wykonywaniem podstawowych obowiązków snajperskich. Wykonuje je tak sumiennie, że stał się najskuteczniejszym Polakiem w Bundeslidze wśród wszystkich, którzy rozegrali tam przynajmniej 20 meczów. Poniższą tabelkę pożyczam - i trochę modyfikuję - z magazynu „Kicker” (uzupełniała tam obszerny tekst o Lewandowskim pt. „Miłość od drugiego wejrzenia”):

Robert Lewandowski        45 meczów        16 goli        średnia 0,36

Jan Furtok                           188                      60                             0,32

Ebi Smolarek                         81                      25                              0,31

Andrzej Juskowiak               184                      56                              0,30

Cezary Tobolik                      42                       12                              0,29

Janusz Turowski                  105                      28                              0,27

Mirosław Okoński                 62                       15                              0,24

Artur Wichniarek                 215                      49                              0,23

Włodzimierz Smolarek         63                        13                              0,21

Marek Leśniak                     213                       42                             0,20

On od początku kariery, o czym już zresztą blogowałem, w oszałamiającym tempie przeskakuje kolejne bariery. Zdobył bramkę debiucie w Zniczu Pruszków, w debiucie w Lechu Poznań, w debiucie ligowym, w debiucie w europejskich pucharach, w debiucie reprezentacyjnym. Tylko Włodzimierz Lubański był młodszy, gdy strzelał gola w swoim pierwszym meczu dla Polski.

Lubański był też młodszy, gdy zostawał najskuteczniejszym graczem ligi. Ale po nim, przez następne 40 lat z okładem, tylko Andrzej Juskowiak zapracował na tytuł króla strzelców wcześniej niż Lewandowski.

Napastnik Borussii pnie się też w rankingach reprezentacyjnych. W minionych dwóch dekadach tylko trzej Polacy nastrzelali dla kraju więcej:

Ebi Smolarek                           20 goli    (47 meczów)

Maciej Żurawski                       17           (72)

Jacek Krzynówek                     15           (96)

Robert Lewandowski          13           (38)

Andrzej Juskowiak                   13           (39)

Tyle że bohater dortmundzki urodził się zaledwie 23 lata i 2 miesiące temu, a karierę w reprezentacji rozpoczął dopiero przed chwilą.

W historycznej tabeli jej najskuteczniejszych piłkarzy wspiął się na 17. miejsce i niewykluczone, że już w przyszłym roku wedrze się do czołowej dziesiątki. On w ogóle z każdym miesiącem staje się coraz poważniejszym kandydatem na reprezentacyjnego rekordzistę lub wręcz multirekordzistę - takiego naszego Miroslava Klose. W przyszłym tygodniu dobije np. do czterdziestu występów dla Polski. Zbadałem, ile w jego wieku mieli ich ci, którzy tworzą dziś czołową dziesiątkę w klasyfikacji wszech czasów:

Robert Lewandowski                 38

Włodzimierz Lubański                    36

Władysław Żmuda                         36

Zbigniew Boniek                             33

Antoni Szymanowski                      25

Kazimierz Deyna                            18

Tomasz Wałdoch                           18

Jacek Bąk                                      12

Grzegorz Lato                                 6

Jacek Krzynówek                            1

Michał Żewłakow                            1

Nie trzeba nadzwyczajnych mocy arytmetycznych, by porachować, że jeśli Lewandowski nawet ciut zwolni, to rekord Michała Żewłakowa - 102 występy dla kraju - pobije prawdopodobnie przed trzydziestką...