A jednak się kręci

Piłkarze Togo nie wystąpią w dwóch najbliższych edycjach Pucharu Narodów Afryki. Za karę. Zgrzeszyli poważnie, można rzec - śmiertelnie. Sami pamiętacie: dali się ostrzelać w trakcie podróży na tegoroczny turniej, widzieli śmierć trzech osób (inne zostały ciężko ranne), zszokowani wycofali się - także pod wpływem perswazji władz państwowych - z rywalizacji. I to właśnie ingerencją polityków uzasadnia nałożenie sankcji Afrykańska Konfederacja Piłkarska (CAF). Niezależność wszelkich futbolowych biurokratów to wszak, jak powszechnie wiadomo, świętość nad świętościami. Nic dziwnego, że piątkowy kongres CAF jednogłośnie uznano za owocny.

Nie będę się tutaj spektakularnie oburzał, łajdactwo jest zbyt ewidentnie obrzydliwe, równie doniośle wybrzmiałoby tłumaczenie, że nie wypada przychodzić na pogrzeb schlanym i wymiotować na żałobników. Właśnie dlatego nigdy nie angażuję się w tak modne pisanie listów manifestów do FIFA, w których lud błaga o zezwolenie na uzdrawianie naszej piłki radykalnymi metodami. To pomysły straceńcze, urzędasy z piłkarskich szczytów tworzą kastę bezwzględnych cyników kierujących się jednym kryterium: własnym interesem. Inni - ileż znamy wyjątków? - prawdopodobnie odpadają na niższych szczeblach jako niewystarczająco zdegenerowani.

Bossowie CAF najpierw do ostatniej chwili naciskali na drużynę Togo. Ależ zagrajcie, wybierzcie przyszłość, skoro wczoraj widzieliście śmierć trenera, to przynajmniej jutro pocieszycie się golem, życie trwa nadal, przedstawienie też, niech zwycięży sport. Wtedy działacze reagowali pod wpływem chwili, teraz podjęli decyzję po refleksji. Myślicie, że konsultowali ją z Seppem Blatterem, który uświetnił ich kongres? Myślicie, że szef FIFA spurpurowiał ze zgorszenia? Myślicie, że zostaną ukarani - OK, nie znęcajmy się, niech zostaną tylko upomnieni - działacze, którzy wymyślili, by część turnieju rozgrywać w regionie ogarniętym wojną domową?