A jednak się kręci

Piłkarze zaczną kopać siebie i piłkę za 24 godziny z okładem, ale poblogować wypada już teraz, to w końcu największe derby na świecie. Oczywiście jeśli brać pod uwagę ścisłe, pierwotne znaczenie słowa "derby", czyli hierarchizować wyłącznie mecze między drużynami z jednego miasta.

20.30. Naczelny wątek narracji narzucili sami Włosi, którzy ostatnio nieco stracili na znaczeniu, a są tak spragnieni bycia pępkiem futbolowego kosmosu, że chwytają się każdego sposobu, by znów poczuć dawną moc. Dzisiejsze argumenty dowodzące o pierwszeństwie derbów Mediolanu brzmią nieźle. Otóż tylko stolica Lombardii spełnia wszystkie następujące warunki: ma dwa kluby w 1/8 finału Ligi Mistrzów; ma dwa kluby na szczycie ligi krajowej; ma dwa kluby wciąż utrzymujące się w rywalizacji o krajowy puchar (aktualnie w ćwierćfinale); ma dwa kluby w czołowej dziesiątce najbogatszych na planecie; na poprzednie derby ściągnęła aż 78 467 widzów; uzbierała kolekcję 25 trofeów międzynarodowych. Przekonali was?

20.42. Najbliżej do Mediolanu Londynowi, czyli jedynemu innemu miastu, które szczyciło się w bieżącej dekadzie derbami na wiosnę w Lidze Mistrzów. Ostatni mecz Arsenalu z Chelsea obejrzało jednak z trybun "zaledwie" 60 tys. ludzi, a tytułów międzynarodowych uciułały oba kluby zaledwie pięć, nie sięgając nigdy po najcenniejszy Puchar Europy. Jeśli się skupić na teraźniejszości, to hegemonii Mediolanu i Londynu prawdopodobnie zagrozi niebawem jeszcze Manchester. (Zaraz rusza inny szlagier, Juventus zagra o ocalenie Ciro Ferrary z Romą sterowaną przez wykopanego z Turynu Claudio Ranieriego).

21.15. W Turynie właśnie serwują kolejnego gniota, a przecież obiecywali szlagier. Podobnie jak w meczu Juve - Milan, żadna sława calcio niemal do 30. minuty nie zdołała trafić w bramkę, a tzw. akcje zaczepne płodzą nieznośnie przewidywalne, rozlazłe i na stojaka. W moim sąsiedztwie mówi się "wtórny analfabetyzm". Jeśli jutro coś podobnego wysmażą w Mediolanie, chyba przejdę na ciemną stronę mocy i w brawurowym geście zemsty uwierzę w bzdurny stereotyp o upiornie nudnym calcio.

21.35. Skoro już pożeniliśmy Inter z Milanem, to zabawię się w hipotetycznego trenera nieistniejącej reprezentacji miasta i podam swój skład (powiększyłem nazwiska nerazzurich): JULIO CESAR - MAICON, Nesta, SAMUEL, ZANETTI - Ambrosini, CAMBIASSO - SNEIJDER - Ronaldinho, ETO'O, Pato. Ustawienie pożyczyłem od trenera Leonardo, bo mnie bardziej kręci, ale na ławce jako asystenta posadziłbym Jose Mourinho. W rezerwie ślęczeliby: Dida, Thiago Silva, CHIVU, STANKOVIC, Beckham, Seedorf, MILITO. Wygralibyśmy Europejski Puchar Miast? Czy raczej nie, bo popełniłem niewybaczalne selekcyjne błędy? Wam też polecam to ćwiczenie intelektualne, w przededniu derbów inspirujące jest:-) O meczu w Turynie szkoda gadać. Koszmar.

21.57. Juve - Roma 1:0. Dzięki najstarszemu na boisku del Piero, który jeszcze nigdy tak długo - do 23 stycznia - nie czekał na pierwszego gola w sezonie.

22.18. Juve - Roma 1:1, z karnego przywalił Totti, czyli najbardziej obecnie wydajny napastnik w wielkim futbolu. 19 meczów (w Serie A i Lidze Europejskiej), 21 goli. Huragan. Obaj strzelcy tak sobie słodzili przed meczem, że brakowało już tylko oficjalnych zaślubin i upublicznienia planu na miodowy miesiąc.

22.41. Jeśli kumple z szatni skazali Buffona na czerwoną kartkę (tylko on i nadal kuszony przez MU Chiellini zachowują w Juve klasę światową), to musiało się tak skończyć - trafia Riise, Roma zwycięża 2:1. Było wypędzać Ranieriego? Było trzymać w zarządzie klubu samych krawaciarzy, co w życiu murawy nie powąchali? Jak mawiał Zdzisław Ambroziak, KA-TA-STRO-FA.

22.47. Jeśli turyńczyków - przepraszam za język - chwyci za mordy Guus Hiddink, to będziemy mieli sytuację chyba bezprecedensową: trzy największe włoskie kluby wezmą trenerzy obcokrajowcy. No i na dole z piekła do nieba wynosi Catanię niejaki Sinisa Mihajlovic. Było zezwalać na ucieczkę własnych mózgów?

23.12. Gdybym miał wskazać najlepszych graczy sezonu w Serie A, to wytknąłbym palcem Sneijdera, Ronaldinho, Nestę, Chielliniego i Ambrosiniego. Czyli będziemy jutro podziwiać wszystko, co najzręczniejsze w Serie A. (Niech się Montolivo nie obrazi, że go pominąłem, zgodnie z włoskimi standardami młody jeszcze jest, ma czas). Mój wybór, gdyby był trafny, świadczyłby też o tym, że Włosi nieźle sobie poradzili z oszczędnościowym wariantem wyszukiwania następców Ibrahimovicia (Sneijder jako nowy lider Interu) i Kaki (Ronaldinho jako nowy lider Milanu).

23.20. Ruud van Nistelrooy w Bundeslidze. Tego snajpera zawsze chciałem sprawdzić w Serie A. Serie A, która - zgadzam się z komentującymi - podupadła. Poziom dzisiejszego meczu w Turynie też o tym świadczył, a gole starusieńkich del Piero i Tottiego są symboliczne. Gdzie ta młodzież, gdzie rozsławiany talent Giovinco, dlaczego nawet Marco Motta osiadł w rezerwie Romy!?

23.38. Inter to elegancka klasyka, Milan - efektowna nowoczesność. Byłem w obu szatniach na San Siro, was, niestety, tam teraz nie teleportuję. Mogę tylko dać linka. Chcecie wirtualnie pozwiedzać, kliknijcie tutaj.

00.06. Sławny nieobecny w Interze: udzielający się w mistrzostwach Afryki Eto'o. Dlaczego nikt nie panikuje, że nie zagra? Bo nerazzuri mają nieprzyzwoicie rozległą kadrę, bo właśnie ściągnęli Gorana Pandeva, bo Macedończyk natychmiast poczuł bluesa i pogrywa więcej niż udanie. A nienasycony Inter za kilka dni weźmie jeszcze parkę z Lazio - Ledesmę i Kolarova.

00.09. Sławny nieobecny w Milanie: Pato. Dlaczego nikt nie panikuje, że nie zagra? Złe pytanie. Powinno brzmieć: dlaczego wielu ekspertów sądzi, że jego obecność wręcz przysporzyłaby kłopotów trenerowi? Bo zająłby Brazylijczyk miejsce Beckhama, a wówczas Milan zakłóciłby równowagę między atakiem i obroną - wystawić na pancerny Inter dwóch cierpiących na wstręt do defensywy skrzydłowych (ten drugi to Ronaldinho) miałoby być samobójstwem.

00.57. Niewiarygodne, ale prawdziwe. Chirurgicznie precyzyjny - jak głosi międzynarodowa fama - w kopnięciach nieruchomej piłki Andrea Pirlo nie strzelił gola z rzutu wolnego od dwóch lat z okładem! Ostatnio udało mu się 23 grudnia 2007 roku. Trafił wtedy do bramki... Interu.

01.58. Gdzie zostawił swe piętno Mourinho? W ofensywie. Okolice własnego pola karnego uznał za uporządkowane, zainstalował wam tylko Lucio. Resztę odmienił pod każdym względem. Personalnym - sprowadził Thiago Mottę, Muntariego, Sneijdera, Milito, Eto’o, Pandeva (także Manciniego i Quaresmę, ale tutaj się pomylił). I taktycznym - zbudował zupełnie nową jakość, drużynę, w której wszyscy biegają i współpracują ze sobą, pchają się do dźwignięcia odpowiedzialności, a podania wymieniają po ziemi. To rewolucyjna zmiana stylu, w minionych sezonach Inter metody na wygrywanie stosował dwie - podać do Ibrahimovicia i czekać, co Szwed wyczaruje, lub kopnąć piłkę bardzo wysoko i wykorzystać gabaryty swoich drągali.

02.21. Gdzie zostawił swe piętno Leonardo? Wszędzie. Obecny Milan w niczym nie przypomina Milanu z minionego sezonu. Leonardo zaordynował nowatorskie ustawienie 4-2-1-3; odrestaurował Didę; wprowadził do centrum obrony Thiago Silvę; obsadził obie defensywne flanki wychowankami Antoninim i Abate; bezlitośnie przetrzymywał na ławce Gattuso i Inzaghiego; przywrócił Pirlo na znaną mu z młodości pozycję ofensywnego rozgrywającego; odzyskał Ronaldinho; uczynił głównym ogniowym wiecznie trzecio- lub drugoplanowego Borriello; zmusił całą jedenastkę do zawziętej współpracy w chwilach, gdy piłkę przejmuje przeciwnik. Jak na żółtodzioba - arcymistrzostwo.

10.14. Sneijder i Nesta wydobrzeli. Przypuszczalny skład Milanu: Dida – Abate, Nesta, Thiago Silva, Antonini - Ambrosini, Pirlo, Gattuso – Beckham, Borriello, Ronaldinho. Przypuszczalny skład Interu: Julio Cesar - Maicon, Lucio, Samuel, Muntari - Zanetti, Cambiasso, Thiago Motta - Sneijder – Pandev, Milito.

10.23. Ależ ubogie obie jedenastki w byłych derbowych bohaterów! Nikt nie strzelił rywalowi z San Siro więcej niż jednego gola. Milanowi po jednym dali Pirlo i Ronaldinho, a Interowi Milito, Zanetti, Cambiasso, Thiago Motta i Maicon.

10.36. Symptomatyczna dla całego calcio obecność na lewej obronie Muntariego. Mourinho woli tam wsadzić pomocnika niż Davide Santona, który był wyświęcany na jedną z dwóch-trzech największych nadziei włoskiego futbolu, na interową odpowiedź na Maldiniego wręcz…

10.58. Wszyscy słusznie podniecają się zmartwychwstaniem Ronaldinho i Nesty czy narodzinami Borriello i Silvy, mnie zaskakuje żywotność tercetu Ambrosini - Pirlo - Gattuso. Byłem niemal pewien, że to ludzie wypaleni i sportowo konający, przypadki beznadziejne. Jeśli to nie są ich ostatnie podrygi, to może Włosi nie są tak całkiem bez szans na mundialu?

11.29. W dzisiejszej „Gazzetta Sportiva” typują Joan Laporta i Florentino Perez. Zdaniem prezesa Barcelony, który przyjaźni się z Massimo Morattim (co widać też na rynku transferowym), wygra „widowisko”, zdaniem prezesa Realu Madryt, który przyjaźni się Adriano Gallianim (co widać też na rynku transferowym), wygra Milan. 2:0.

11.52. Donoszą mi znajomi z Mediolanu o najświeższej idei Mourinho, który duma, czy nie przeciwstawić muskularnemu Borriello jeszcze większego chłopiska - Materazziego. Samuela przesunąłby wówczas na lewą flankę. Nie wierzę, choć z portugalskim wariatem nigdy nic nie wiadomo:-)

12.24. W Turynie narada na szczytach, za kilka godzin ponoć zapadnie decyzja, co robić z tym klopsem. Trzej kandydaci na następcę trenera Ferrary: wspomniany Hiddink (będzie trudno, żąda co najmniej 3,5 mln za pół roku), Michael Laudrup (bez pracy po ubiegłorocznym zwolnieniu ze Spartaka Moskwa) i Dino Zoff (bez pracy od 2005 roku, ponoć wziąłby posadę niemal za darmo). Z innej beczki: w razie ewentualnych przerw w nadawaniu lub wpadek merytorycznych tudzież językowych proszę o wyrozumiałość, muszę wreszcie skończyć felieton do jutrzejszej GW o Smudzie, no i niedzielna redakcyjna zawierucha się zaczyna.

13.31. Hiobowe wieści dla Milanu. Nesta nie da rady. Z nim i Thiago Silvą rossoneri przegrali tylko raz, notabene w derbach. A tak było w tym sezonie z 38-letnim Giuseppe Favallim, który lidera defensywy zastąpi - 0:2 z Palermo, 1:1 z Atalantą, 1:2 z Club Americą.

13.38. Gdybym był Leonardo, to chyba bym wolał przesunąć do środka obrony Ambrosiniego. Można przecież jeszcze wypchnąć na boisko Flaminiego lub Seedorfa, raczej by się nie opierali. Generalnie niesłychana bieda na ławce Milanu, aż żal patrzeć.

14.01. Sprzeczne doniesienia z Turynu. Jedne źródła mówią o odroczeniu wyroku na Ferrarę, inne - o tyle wiarygodne, że związane z Fiatem - o rychłej dymisji. Podejrzewam, że decyzja zależy już tylko od wyniku negocjacji z następcą. Sprawdziłem statystyki - Ranieri został w zeszłym roku wyproszony z Juve po zdobyciu ledwie 6 punktów w 8 meczach, Ferrara uciułał ostatnio tyle samo...

14.27. Z włoskiej poezji przedderbowej. „Il Giornale”: silni i pragmatyczni piłkarze Interu są jak Spartanie, piękni i klasyczni w stylu piłkarze Milanu - jak Ateńczycy:-) Szkoda, że Dante nie poczekał i zmarł jeszcze przed startem ligi włoskiej. (Widzę, że macie wątpliwości co do Nesty. NA PEWNO nie zagra).

15.10. Niestety, blox woła, że notka zbyt długa, zaraz tworzę nową. Już jest.