A jednak się kręci

Gdyby piłkarzy w klubie hierarchizować według czasu spędzonego na boisku, najważniejszą postacią Wisły Kraków byłby Brazylijczyk Cleber. W bieżącym sezonie grał 2448 minut, więcej niż ktokolwiek inny w drużynie mistrza Polski.

Nie dlatego jednak zgoda na jego zaskakujący transfer do czeczeńskiego Tereka Grozny jest decyzją wybitnie kuriozalną. W seniorskiej kadrze Wisły nie ostał się ani jeden rezerwowy środkowy obrońca, więc jakakolwiek przypadłość nadzwyczajnie podatnego na urazy Arkadiusza Głowackiego lub młodego Marcelo zmusi trenera Macieja Skorżę do improwizacji. Wariantami awaryjnymi zabezpieczają się przed wypadkami losowymi wszyscy polscy ligowcy, aż po walcującego dno tabeli Piasta Gliwice, oraz wszystkie znane mi bliżej kluby zagraniczne. Nie tylko te nadziane. Jak na zespół z ambicjami Wisła wybrała taktykę oryginalną i nowatorską.

Poddany eksperymentowi zespół mistrza kraju dostał od pracodawcy jasny sygnał, że jeśli nie obroni tytułu, nikt nie będzie specjalnie zaskoczony. Od jakiegoś czasu jest zresztą traktowany jak królik doświadczalny, któremu amputuje się kolejne organy, po czym wypuszcza na łąkę, by sprawdzić, czy jeszcze da radę pobiegać. Gwiazdy uciekają, zastępują je kopacze podłapani za okazyjną cenę lub wręcz za darmo. I na razie systematycznie okaleczana Wisła dawała radę utrzymać pion. Co więcej, zdobyła mistrzostwo Polski. Teraz jednak operacja przebiegła w jeszcze bardziej traumatycznych dla piłkarzy okolicznościach niż dotychczas, bo tuż po starcie ligowego grania znienacka dowiedzieli się, że tracą jednego ze swoich przywódców. Morale wystrzeli im pewnie gdzieś pod inną galaktykę.

Nie wiadomo, czy ostatni ruch właściciela klubu Bogusława Cupiała to przede wszystkim kolejny objaw jego wygasłego entuzjazmu, czy wpłynęła nań dramatyczna sytuacja firmy Tele-Fonika (jesienią zwalniającej setki pracowników). Na transferze 35-letniego obrońcy Wisła nie zyskała więcej niż 200 tys. euro, poza tym jej budżet odciążyła jedna pensja. W wymiarze sportowym straty mogą okazać się kolosalne, przecież krakowianie zajmują zaledwie czwarte miejsce w lidze - z nikłą przewagą nad piątym Śląskiem Wrocław - które nie daje nawet awansu do Pucharu UEFA.