A jednak się kręci

Zapomnijcie o słowackim krachu ludzi Beenhakkera. My, futbolowa biedota, mamy nielekko, ale naprawdę ciężko mają bezwstydnie wypasieni talentem bogacze.

I co z tego, że awansują na mundial. Kogo obchodzi awans, awans należy się z urodzenia. Dokładniej - szlachetnego urodzenia. Konieczność eliminacyjnego użerania się wynika tylko z luki w systemie.

Brazylijczycy właśnie w trzecim z rzędu meczu u siebie nie strzelili gola. Ani nie stracili. Trzy razy wcisnęli rodakom niestrawnego gniota do natychmiastowego zapomnienia. 0:0 z Argentyną, choć wywołuje czkawkę, da się przełknąć. 0:0 z Boliwią staje w gardle. Następujące po dwóch kolejnych bezbramkowych suchotach 0:0 z Kolumbią zachęca do protestacyjnej głodówki. 270 minut grania przy sejsmografach wariujących od fanatycznej publiki bez jednego marnego gola?! Mimo blisko setki brazylijskich piłkarzy rozbijających się po Lidze Mistrzów?! Czego jeszcze trzeba, by raz na bite cztery i pół godziny do bramki się jednak przepchnąć?

Istotnie, akurat bezlitosnych snajperów ostrzeliwujących resztę świata ostatnio im ubyło. Dostępni mają klasę, ale najlepszymi na planecie nikt ich nie nazywa. Adriano wciąż dochodzi do siebie po piruetach pod dyskotekowymi stroboskopami, Robinho popędził za szmalem do przeciętnych póki co parweniuszy z Manchesteru City, Jo - również, młodzutki Pato powoli odnajduje się między dorosłymi, Romario mimo wszystko postanowił skończyć karierę etc. Z nałogowymi rewolwerowcami jest tak krucho, że zdesperowani brazylijscy kibice wyczekują cudownego uzdrowienia Ronaldo. Wiecznie schorowanego 32-latka bez klubu. Nie ma co, wybawiciel nie z tej ziemi.

Powtórzmy: bez paniki, „Canarinhos” na mundial awansują na pewno. Sami to wiedzą.

Nad Amazonką mają inne problemy. Z zaakceptowaniem estetyki odrętwiająco bezbarwnych popisów piłkarzy na własnych stadionach. Ze zniesieniem na stanowisku selekcjonera byłego defensywnego pomocnika Dungi. Jeśli Brazylijczycy nie zdobyli gola w trzech z rzędu meczach u siebie eliminacyjnych, to znaczy, że nie zdobyli gola u siebie od początku roku 2008. Sparingi reprezentacja kraju eksportującego kilkuset piłkarzy rocznie rozgrywa już wyłącznie tysiące kilometrów od granicy.

Ostatnie 21 meczów towarzyskich zagrała w Europie, Azji lub Stanach Zjednoczonych. Z ostatnich 34 tylko jeden - porywający, z Gwatemalą - odbył się w ojczyźnie. Piłkarze z LM latają bliżej, federacja zgarnia grubą kasę.

Ot, futbolowe Eldorado. Tylko zazdrościć, zwłaszcza po borucowo-polskim klopsie ze środy.